Szukaj znanych osób

Edvard Hagerup Grieg

Kategoria: Muzycy

Liczba wyświetleń: 2857
Ocena: brak ocen

Edvard Grieg
Edvard Grieg
Commons

Edvard Hagerup Grieg (urodzony 15 czerwca 1843 w Bergen - zmarł 4 września 1907 w Bergen) - kompozytor, pianista i dyrygent norweski pochodzenia szkockiego.

Studia muzyczne w konserwatorium w Lipsku m.in. u I. Moschelesa (fortepian), E.F. Richtera (harmonia i kontrapunkt), K.H. Reineckego (kompozycja) w latach 1858-1862. 1863 osiadł w Kopenhadze, gdzie zaprzyjaźnił się z kompozytorami N.W. Gadem i J.P.E. Hartmannem, reprezentantami duńskiego romantyzmu. 1864 założył ze współtowarzyszami towarzystwo Euterpe, którego celem było popieranie współczesnej muzyki skandynawskiej.

Zimą 1866 przebywał we Włoszech i tam poznał Henrika Ibsena. Jesienią 1866 osiedlił się w Christianii (obecnie Oslo), gdzie działał jako dyrygent, zorganizował koncerty abonamentowe. Tam poznał wybitnego dramaturga norweskiego Bjørnstjerne Bjørnsona. W 1868 skomponował Koncert fortepianowy a-moll op. 16. W 1869 odwiedził w Rzymie Ferenca Liszta. W latach 1874-1875 na zamówienie Ibsena napisał muzykę do dramatu Peer Gynt, z której zestawione dwie suity Peer Gynt przyniosły mu największą popularność.

1880 zamieszkał w Bergen, a następnie w Troldhaugen koło Bergen. Rozpoczął wówczas wielkie podróże koncertowe jako pianista, dyrygent i akompaniator. 1884 z okazji uroczystości 200-lecia urodzin duńskiego poety i dramaturga norweskiego pochodzenia Ludvika Holberga skomponował inne znane dzieło, Suitę w dawnym stylu Z czasów Holberga.

Był twórcą narodowej szkoły norweskiej w muzyce. Jego utwory powiązane są z literaturą (sagami, legendami, nordycką balladą, poezją ludową) oraz z muzycznym folklorem skandynawskim, cechuje je liryzm i subtelna nastrojowość (w miniaturach fortepianowych bliska już impresjonizmowi), ogromna inwencja melodyczna. Pieśni odznaczają się idealną zgodnością tekstu i melodii w akcentach oraz frazowaniu oraz bogatym akompaniamentem, z rozbudowaną harmoniką.

źródło: wikipedia, licencja GNU FDL, autorzy