Szukaj znanych osób

George Hamilton

Kategoria: Aktorzy Reżyserzy

Liczba wyświetleń: 2526
Ocena: brak ocen

Życiorys

Był pierwszym dzieckiem Anne Stevens (ur. 27 sierpnia 1910-zm. 21 maja 2004) i George'a Hamiltona Sr., który odbywał tournée jako dyrygent orkiestry jazzowej. Rodzina często zmieniała miejsce zamieszkania w stanie Arkansas, Los Angeles, Bostonie, Nowym Jorku i Palm Beach, gdzie Hamilton Jr. uczęszczał do szkoły średniej i rozwijał swoją pasję do dramatu.

Po ukończeniu szkoły, przeniósł się do Hollywood, gdzie zawarł kontrakt z wytwórnią filmową MGM i jeszcze jako trzynastolatek zadebiutował kinową rolą Noaha – służącego Jackson'a w westernie "Lone Star" (1952) u boku Avy Gardner i Clarka Gable'a. Wkrótce zagrał w adaptacji Fiodora Dostojewskiego "Zbrodnia i kara" (Crime and punishment, 1959, a za rolę Roberta był nominowany do nagrody BAFTA.

Potem wystąpił w takich filmach jak: "Dom od wzgórza" (Home From the Hill, (1960), "Ci wspaniali młodzi ludożercy" (All the Fine Young Cannibals, 1960) z Robertem Wagnerem i Natalie Wood, "Gdzie są ci chłopcy" (Where the Boys Are, 1960), "Obłąkana przez miłość" (By Love Possessed, (1961) z Laną Turner, "Światło w werandzie" (Light in the Piazza, 1962; nominacja do BAFTA Film Award) z Olivią de Havilland, "Viva Maria!" (1965) u boku Jeanne Moreau i Brigitte Bardot. W 1960 roku otrzymał nagrodę Złotego Globu w kategorii Obiecującego Nowego Przybysza i zdobył Złoty Laurel.

Jednak, w 1966 roku jego profesjonalna kariera załamała się, podczas zalotów do Lyndy Bird Johnson (córki ówczesnego prezydenta Johnsona), które były szeroko rozgłaszane, i w rezultacie wybuchała prasowa awantura. Hamilton niechętnie przyjmował role, pojawił się dopiero w serialu TV Ocaleni (The Survivors, 1969) jako Duncan Carlyle.

W 1979 roku triumfalnie powrócił na kinowy ekran w roli hrabiego Vladimira Draculi, który wyrusza do Nowego Jorku w poszukiwaniu kandydatki na żonę, w bajeranckim horrorze "Miłość od pierwszego ukąszenia" (Love at First Bite), za którą był uhonorowany nagrodą Saturna. Zagrał potem podwójną rolę – szlachetnego Don Diego Vegi i jego zaginionego przed lat homoseksualnego brata-bliźniaka Bunny'ego Wigglesa (Miś Kręcipupcia) w kręconej w Meksyku parodii klasycznych filmów o Zorro pt. "Zorro, the Gay Blade" (1980). Obydwa wymienione filmy, w których także pełnił funkcję producenta, przyniosły mu nominacje do nagrody Złotego Globu w kategorii Najlepszego Aktora Komediowego. Francis Ford Coppola obsadził go potem w swoim filmie "Ojciec Chrzestny III" (The Godfather, Part III, (1990) jako prawnik B.J. Harrison.

Na małym ekranie pojawił się m.in. w dramacie telewizyjnym Pasożyty (The Users, 1978) z Jaclyn Smith i Johnem Forsythe'em, serialu TV-ABC Dynastia (1985-1986) jako podstępny reżyser Joel Abrigore, mini-serialu Monte Carlo (1986) u boku Joan Collins, telewizyjnym westernie Pokerzystka Alicja (Poker Alice, 1987) jako niespełniony pisarz z Elizabeth Taylor w roli tytułowej oraz mini-serialu P.T. Barnum (1999).

Z długiej listy późniejszych filmów kinowych z jego udziałem warto wymienić: western "Człowiek który kochał Tańczącą Kotkę" (The Man Who Loved Cat Dancing, 1973) z Burtem Reynoldsem, komedię "Off Key" (2001) jako Armand Dupres – jeden z trzech największych tenorów oraz dramat komediowy Woody'ego Allena "Koniec z Hollywood" (Hollywood Ending, 2002).

Występował również na scenie broadway'owskiej, m.in. w wyróżnionym nagrodą Tony w kasowym musicalu Chicago jako prawnik Billy Flynn i w San Francisco w spektaklu Listy miłosne (Love Letters) A.R. Gurney'a z Joan Collins.

W 2005 roku wziął udział w nagraniu scen dialogowych do komputerowej gry sensacyjnej Marc Ecko's Getting Up: Contents Under Pressure jako burmistrz Sung, wykazujący totalitarne skłonności polityka, trzymający w garści całe miasto New Radius.

źródło: wikipedia, licencja GNU FDL, autorzy